X
تبلیغات
نماشا
رایتل

اورینیان ما و شما - weandu.com - avrinian.com

حرف‌های شریفی‌نیا درباره بازی در نقش پدر و فرزند امام خمینی

حرف‌های تازه محمدرضا شریفی‌نیا درباره بازی در نقش پدر و فرزند امام خمینی (ره)
محمدرضا شریفی نیا در یکی- دو سال اخیر آن قدر نقش های متنوع بازی کرده است که به نظر می آید نقشی نیست که او از بازی در آن ناتوان باشد و همین تنوع نقش ها باعث شده تا هر کارگردانی در هر ژانری یکی از گزینه هایش «شریفی نیا» باشد. نقش «سید مصطفی خمینی» پدر و «حاج احمدآقا خمینی» یادگار امام خمینی پرونده متنوع و نامتعارف این بازیگر پرکار و محبوب سینمای ایران را کامل می کند و می تواند نقطه عطفی در کارنامه او به شمار بیاید. «شریفی نیا» بعد از بازی حسی اش در سکانس رحلت امام خمینی درباره نقش هایی که در «فرزند صبح» ایفا کرده و همکاری اش با بهروز افخمی می گوید؛ «من قبلاً با آقای افخمی در فیلم «جهان پهلوان تختی» همکاری کرده بودم که در آنجا هم دو تا نقش داشتم، نقش دستیار کارگردان و نقش صحاف کتاب را بازی می کردم که از دوستان نزدیک «تختی» بود.
در مورد حضورم در این پروژه هم ابتدا صحبتی شد در مورد نقش سیداحمد آقا خمینی و به من گفتند که خانواده ایشان علاقه مند هستند که من این نقش را بازی کنم و این قضیه را خود حاج حسن آقای خمینی پسر حاج احمد آقا مطرح کرده بودند و به هر حال انتخاب ایشان بود که من نقش پدرشان را در این فیلم ایفا کنم. وقتی که آقای افخمی این موضوع را به من گفتند و درباره اش صحبت کردیم به خاطر احترام به خانواده امام و احترام به خانواده حاج سیداحمد خمینی خارج از مسائل حرفه یی و کاری این نقش را پذیرفتم.
می پرسم؛ آیا از بابت حساسیت هایی که در مورد این شخصیت ها - امام خمینی و خانواده اش - در ایران و دیگر کشورهای مسلمان وجود دارد نگرانی نداشتید؟
می گوید؛ «البته من زیاد علاقه مند نیستم که نقش شخصیت های معاصر را بازی کنم. چون فکر می کنم خیلی ها از نزدیک با این افراد آشنا بودند و آنها جزء چهره های مطرح جوامع اسلامی هستند، بنابراین بازی کردن در نقش چنین شخصیت هایی یک مقدار سخت خواهد بود، چرا که شاید با آن باورهایی که افراد مختلف از این شخصیت ها در ذهنشان دارند جور در نیاید.
ولی وقتی که ما با یک شخصیتی به لحاظ تاریخی فاصله می گیریم، مثلاً دویست، سیصد یا هزار سال، آن وقت بازیگر آن شخصیتی را تبدیل به تصویر می کند که برگرفته از ذهنیت نویسنده و کارگردان و خودش است. البته خود این هم باز کار سختی است چون افراد مختلف باز هم از لحاظ ذهنی تصوراتی دارند و آن تصورات را به هم ریختن هم کار سختی است.»
می پرسم چه طور شد که نقش پدر امام خمینی را هم شما ایفا کردید؟
می گوید؛ «وقتی که ما گریم شخصیت حاج احمد را انجام دادیم، بعداً از من خواستند که نقش پدر امام خمینی را هم بازی کنم و آن را هم پذیرفتم و ابتدا هم نقش پدر فیلمبرداری شد. یعنی زمستان سال گذشته که صحنه های مربوط به کودکی های امام را فیلمبرداری می کردند من در نقش پدر امام مقابل دوربین رفتم و امسال هم بعد از تست گریم های متعددی که انجام شد سرانجام با این گریم که تا حدود زیادی به چهره حاج احمدآقا خمینی شبیه شده مقابل دوربین رفتم.» از او درباره بازی اش در سکانس بیمارستان جماران می پرسم، می گوید؛ «در واقع یک پلان - سکانس طولانی و خیلی زیبا و تاثیرگذار مربوط به آخرین ساعات زندگی امام خمینی است. البته بازیگر نقش امام در این سکانس حضور ندارد و ما از نگاه امام این شخصیت «حاج احمدآقا» را می بینیم و از زاویه دید ایشان همه چیز تصویر می شود اینجا فقط دست امام در کادر است و از نگاه امام سید احمد آقای خمینی را می بینیم که با امام صحبت می کنند، موهایشان را شانه می کنند و به ایشان اعلام می کنند که مهمان دارند و یکی از دوستان قدیمی شان که خیلی به امام نزدیک بوده به عیادتشان آمده است، امام هم می خواهند که آن دوستشان را ببینند و در واقع لحظات آخر عمرشان را با آن دوستشان سر کنند و انگشتر عقیقی است که این دوستشان به امام داده و امام آن را به او باز می گرداند به این تعبیر که دیگر چیزی از این دنیا پیش شان نمانده و دیگر قرار است که این جهان را ترک کنند و این صحبت هایی است که بین امام و دوست قدیمی شان رد و بدل می شود. این صحنه خیلی جذاب و زیبایی است که سیداحمد و آن دوست قدیمی امام یا استادشان آقای معلم دامغانی در آن حضور دارند که نقش ایشان را آقای محمدعلی کشاورز بازی کردند.»
می پرسم این صحنه چه ارتباطی با آن تصاویری که هر سال در سالگرد درگذشت امام از تلویزیون پخش می شود و در بیمارستان می گذرد، دارد، پاسخ می دهد؛ این صحنه در آن فیلم مورد اشاره تان وجود ندارد، چرا که امام آن لحظه گفته اند که فیلمبرداری انجام نشود و این سکانسی که در «فرزند صبح» به تصویر کشیده شده لحظه یی از آن دوران است که آقای افخمی براساس استنباطی که از آن صحنه دارند آن را به تصویر کشیده اند. در واقع امام در آن لحظه خواسته اند هیچ کس وارد اتاقشان نشود و با دوست شان تنها باشند.
در واقع قصه «فرزند صبح» بیشتر درباره کودکی امام از 4 تا 6 سالگی است که محوریت اصلی فیلم را تشکیل می دهد و نقش هایی که بقیه بازیگرها ایفا کرده اند بیشتر در حاشیه است.


منبع خبر : اعتماد
نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)